„Onirica” Wojciech Kulawski - wielowymiarowe śledztwo

Do tej pory przeczytałam już kilka książek Wojciecha Kulawskiego, a powieść „Między światami” okazała być się jedną z moich ulubionych. Tym razem również zagłębiłam się w nieco oryginalną fabułą, która balansuje między rzeczywistością, a innym wymiarem.

W Lesie Młocińskim dochodzi do brutalnego morderstwa. Ofiarą jest znany jasnowidz - Stanisław Janosz. Znalezione obok zwłok dowody wskazują, że w Warszawie działa seryjny morderca, który wzoruje się na słynnych zabójcach, m.in. Zodiaku czy Toporniku z Nowego Orleanu.

Śledztwo zaczyna prowadzić komisarz Katarzyna Zdanowicz. Sprawę utrudniają jej własne problemy psychiczne, które pojawiły się po śmierci męża. Skazany za tę zbrodnię odbywa karę w warszawskim więzieniu, jednak Katarzynę dręczą halucynacje, które podpowiadają jej, że jednak nie on jest winny. Czy można jednak wierzyć wizjom? I co ma to wspólnego z prowadzonym obecnie śledztwem w sprawie zabójstwa jasnowidza?

„Dom Smutku” Tomasz J. Nowak - urbexowy horror [współpraca patronacka]

„Dom Smutku” to nie kolejny horror o nawiedzonym domu. Tomasz J. Nowak wykorzystuje tu motyw urbexu, z czym do tej pory się nie spotkałam. Właśnie dlatego dałam się wciągnąć w fabułę. Czy ten pomysł się obronił?

Bernard i Weronika prowadzą kanał poświęcony eksplorowaniu opuszczonych miejsc. Kiedy otrzymują informację o tajemniczym sierocińcu na Podlasiu, postanawiają wykorzystać budynek do swojego kolejnego materiału. Wyprawa szybko przestaje przypominać zwykły urbex, a to, co dzieje się w Domu Smutku, uruchamia serię zdarzeń, które zmuszają bohaterów do zmierzenia się nie tylko z historią tego miejsca, ale też z własnym lękiem...

„Pamięć drzewa” Tina Vallès - cicha opowieść o odchodzeniu...

Czasami tracimy coś, co wydawało nam się niezniszczalne. Bywa, że to coś materialnego, ale równie często dotyczy to relacji. W przypadku „Pamięci drzewa” Tiny Vallès mamy do czynienia z inną utratą kogoś bliskiego. To nie śmierć zbiera żniwo, ale demencja. To ona odpowiada za stratę osoby, która wciąż jest obok, a mimo to znika.

Kilkuletni Jan mieszka z rodzicami w Barcelonie. Pewnego dnia do ich domu wprowadzają się dziadkowie. Dla chłopca to nieopisana radość, ale domownicy nie podzielają jego entuzjazmu. Oni już znają diagnozę. Jan na początku nie potrafi tego zrozumieć. Nie wie, czym jest demencja. Cieszy się, że dziadek odbiera go ze szkoły, rozmawia z nim i opowiada wiele historii. Jedna z nich jest wyjątkowo ważna. Historia o pewnym drzewie, które mężczyzna pamięta z dzieciństwa...

„Przyjaciółki z wirtualnego podwórka. Lato” Wanda Siubiela - gdy Internet staje się bliższy niż realny świat

Czy macie wśród swoich przyjaciół takich, których poznaliście wyłącznie w sieci? Osoby, z którymi łączy Was więcej niż z niejednym znajomym z realnego świata? W książce Wandy Siubieli „Przyjaciółki z wirtualnego podwórka. Lato” autorka stara się nam pokazać, że taka wirtualna przyjaźń wcale nie musi być mniej prawdziwa. Bohaterki tej powieści poznały się właśnie w Internecie.

Zofia i Beata są przyjaciółkami. Pewnego dnia Beata znika bez śladu pozostawiając po sobie jedynie dziennik i pendrive. Stają się one dla Zofii punktem wyjścia dla prywatnego śledztwa. Trop prowadzi do wielkopolskiego Kępna, gdzie odnajduje dawne znajomości i niewypowiedziane dotąd słowa. Z czasem sprawa zatacza coraz szersze kręgi, aż do neonowego Tokio. Zofia trafia tam, gdzie jak się okazuje, uśmiech niekoniecznie oznacza szczerość, a pozorna życzliwość bywa maską skrywającą zupełnie inne intencje. To tam dziewczyna poznaje dwóch mężczyzn, którzy mocno wpłyną na jej śledztwo. Luca, architekt sekretów, nie wiadomo czy pomaga, czy gra we własną grę. Stefan, strażnik mroku, od początku rozsiewający wokół siebie aurę nieufności. Obaj sprawiają, że Zofia zaczyna zadawać sobie pytanie, czy sama jest bezpieczna i kto tak naprawdę jej pomaga...

„Czas tajemnic” Marzena Rogalska - czas na kolejną sagę

To było moje pierwsze spotkanie z piórem pani Marzeny Rogalskiej. Czy udane? Przekonajcie się sami, bo odpowiem na to w poniższym tekście. Musicie na wstępie wiedzieć, że bardzo lubię książki, które przenoszą mnie w czasie. Tym razem, dzięki autorce "lądujemy" w latach 30. XX wieku.

Czasami wystarczy jedna osoba, aby nasze życie zmieniło bieg. Karla ukrywa się pod fortepianem i z ciekawością podsłuchuje rozmowę ojca z panią Doris. Dziewczynka jeszcze nie wie, że niebawem ją i tę kobietę połączy niesamowita więź.

Czas mija, Karla dorasta i ma wszystko, czego mogłaby chcieć dziewczyna w jej wieku. Jest młoda, śliczna, błyskotliwa, więc bez problemu potrafi zawrócić w głowie. Jej życie nabiera tempa, gdy wraz z ojcem wyjeżdża z Krakowa do Zakopanego. Tam poznaje artystyczny świat, powoli odkrywa uroki flirtu, zabawy, a nawet... hazardu. Wchodzi w świat dorosłych, który okazuje się być bardzo skomplikowany.

Pewnego dnia Karla spotyka na swojej drodze Janka. Do tej pory jej serce było obojętne, ale tym razem okazuje się, że potrafi bić mocniej. Czy los pozwoli tej dwójce zbliżyć się do siebie? Czy dorosły świat, w którym rodzice mają inne plany dla córki pokrzyżuje plany tej pary?

„Planeta małp” Pierre Boulle - klasyka gatunku science fiction

No właśnie... klasyka gatunku. Kto z Was nie słyszał o słynnej "Planecie małp"? Przyznam szczerze, że ja sama wiele lat myślałam, że to po prostu seria filmów. Jak bardzo byłam zaskoczona, kiedy dowiedziałam się, że powstały one na podstawie powieści. I to jak intrygującej powieści...

Rok 2500. Po długiej międzygalaktycznej podróży załogowy statek kosmiczny ląduje na nieznanej planecie. Znajduje się ona w Pasie Oriona. Zastany przez przybyszów świat zdaje się być ziemskim bratem bliźniakiem. Jest atmosfera, woda, roślinność. Co najbardziej zaskakujące, są tam też ludzie, ale... nie oni są panami tego uniwersum. Dlaczego ta nieznana planeta jest tak uderzająco podobna do Ziemi? Dlaczego władzę sprawują tu małpy i dlaczego to one reprezentują gatunek najwyższej inteligencji?