sobota, 2 lipca 2016

"Marsjanin" Andy Weir



Na "Marsjanina" skusiłam się dzięki Anicie z Book Reviews by Anita i absolutnie tego nie żałuję. Powieść Andy'ego Weira jest fenomenalna. Właśnie takiej książki potrzebowałam, żeby wreszcie wskoczyć z powrotem w mój czytelniczy świat.

Mark Watney jest członkiem marsjańskiej ekspedycji. Burza piaskowa zmusza ekipę do opuszczenia Czerwonej Planety. Mark zostaje ciężko ranny. Kiedy odzyskuje przytomność, orientuje się, że został sam. Na domiar złego po przejściu wichury obozowisko jest w fatalnym stanie. Pozostało niewiele żywności. Poziom tlenu też nie jest zadowalający. O kontakcie z Ziemią nie ma nawet co marzyć. Niestety, zarówno koledzy Marka jak i NASA są przekonani, że mężczyzna nie żyje, a zatem są marne szanse na to, aby ktokolwiek zorganizował misję ratunkową. Mark ma dwie opcje. Albo poddać się i umrzeć, albo walczyć o przetrwanie, chociaż graniczy to z cudem...

"Marsjanina" zaczęłam czytać już jakiś czas temu, jednak obowiązki nie pozwoliły mi go dokończyć. Bardzo byłam z tego powodu niepocieszona, ale co zrobić... Na szczęście teraz przyszło mnóstwo wolnego czasu i tak oto udało mi się dotrzeć do ostatniej strony tej fantastycznej książki. Jestem nią zachwycona. Dawno nie przeczytałam powieści, która zrobiłaby na mnie takie wrażenie jak "Marsjanin". Nigdy nie przepadałam za kosmicznymi podbojami w literaturze. Pierwszy raz przełamałam się przy "Chórze zapomnianych głosów" Remigiusza Mroza i drugi właśnie przy "Marsjaninie". Cóż mogę napisać? Po prostu zakochałam się w tej książce.

Mark Watney stał się moim ulubionym bohaterem. Uwielbiam go za jego odwagę, ducha walki, a przede wszystkim za niesamowity charakter. Uwagi, jakie notował w swoim dzienniku, nie jeden raz doprowadziły mnie do śmiechu, chociaż jemu samemu z pewnością do śmiechu nie było. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, w jaki sposób dzień za dniem walczył o to, aby przeżyć. Mało kto dałby radę dokonać tego, co on. Przede wszystkim nie każdy człowiek ma taką wolę życia, jaką miał Mark.

Oprócz wspaniałego głównego bohatera na wielki plus oceniam to, w jaki sposób autor opisał wszelkiego rodzaju technologie użyte w trakcie marsjańskiej misji. Przeciętny człowiek nie wyobrażałby sobie, że tak skomplikowane urządzenia mogą w ogóle istnieć. Mało tego ogrom wiedzy, jakim wykazywała się cała ekipa, a zwłaszcza Mark, sprawił, że miałam ochotę im wszystkim pogratulować geniuszu. Uwielbiam mądrych, inteligentnych ludzi, dla których nauka jest pasją.

"Marsjanin" jest świetną książką, którą z całą serdecznością polecam każdemu czytelnikowi. To wspaniała powieść ukazująca walkę o życie, determinację, odwagę. Nie należy także zapominać o niezwykłym poczuciu humoru głównego bohatera. Z pewnością nie będziecie żałować, gdy już sięgnięcie po tę lekturę. Książka wciągająca bez reszty. Pełna zwrotów akcji. Trzymająca w napięciu na każdym kroku.

Wydawnictwo Akurat

piątek, 1 lipca 2016

"Maleńka Dorrit" Charles Dickens

Uff... uporałam się z wszelkimi obowiązkami związanymi z moimi studiami. Wszystkie kolokwia, zaliczenia, egzaminy już za mną i wreszcie mam czas na to, żeby zająć się czytelniczymi zaległościami. Tak oto przyszedł moment, kiedy udało mi się skończyć rozpoczętą już jakiś czas temu "Maleńką Dorrit" Charlesa Dickensa.

Amy Dorrit (tytułowa Maleńka Dorrit) jest córką Williama Dorrita. Mężczyzna stracił wszystkie swoje oszczędności i przebywa w więzieniu dla dłużników Marshalsea. W tym miejscu dorastają także jego dzieci. Oprócz Amy jest to Fanny oraz Edward. Rodzeństwo może wychodzić na wolność. Dorrit pracuje jako szwaczka u pani Clennam. Pewnego dnia do domu powraca Arthur Clennam, który do tej pory przebywał ze swoim ojcem w Chinach. Przed śmiercią pragnął przekazać synowi ważną wiadomość. Młody Clennam zaczyna podejrzewać, że jest ona powiązana ze szwaczką....

Dawno nie spotkałam się z książką, której fabuła jest bardzo intrygująca, a powieść czyta się przy tym trudno. Mimo, że podobała mi się historia, nie mogłam momentami się skupić. Nie wiem, co za tym stało, ale często w trakcie lektury myślami byłam gdzieś indziej. Przeczytanie około trzystu stron nigdy nie stanowiło dla mnie problemu, aż do tej pory.

Naprawdę trudno mi napisać, co sądzę o tej książce. Chociaż bohaterowie są bardzo dobrze wykreowani, chociaż historia jest ciekawa i skłania do refleksji, ja nie czuję się zachwycona. Zdecydowanie wolę powieści, od których nie mogę się oderwać. Takie, które mnie w żaden sposób nie nudzą. W tym przypadku tego, niestety, nie odczułam, czego bardzo żałuję. Charles Dickens stworzył bowiem bardzo interesujące dzieło, które nawiązuje do problemów giełdowych i gorączki finansowej, jaka panowała w trakcie pisania powieści. Pokazał, jaką rolę już od dawna odgrywają w życiu pieniądze i jak bardzo potrafią na nie wpłynąć. Jest to niewątpliwie bardzo ważny i ciągle aktualny temat.

Jeżeli o mnie chodzi, gustuję raczej w innym literackim klimacie. Uważam, że nie do końca trafił do nie styl autora. Niemniej jednak "Maleńka Dorrit" z pewnością spodoba się tym, którzy zaczytują się w klasyce.

Za możliwość przeczytania dziękuję wydawnictwu MG

http://www.wydawnictwomg.pl/

wtorek, 7 czerwca 2016

"Piętno Kaina" James Patterson & Marshall Karp


To moje drugie spotkanie z NYPD RED i twórczością Jamesa Pattersona. Książka "Zdążę cię zabić" bardzo mi się podobała, ale "Piętno Kaina" jest dla mnie o wiele, wiele lepsza. Dlaczego? Zapraszam do przeczytania recenzji.

Pokrótce o fabule. RED to specjalny oddział policji w Nowym Jorku, który zajmuje się sprawami dotyczącymi wpływowych, sławnych, bogatych mieszkańców miasta. Tym razem śledztwo dotyczy Huntera Aldena - jednego z najbogatszych nowojorskich biznesmenów. Pewnego dnia jego syn zostaje porwany, a kierowca zamordowany w bestialski sposób. Czyżby znalazł się ktoś, kto odkrył mroczny sekret miliardera?

"Piętno Kaina" to powieść, która pochłonęła mnie bez reszty. Oderwała od codziennych spraw i obowiązków i nie pozwoliła do nich wrócić, aż dobrnęłam do ostatniej strony. To niesamowity thriller, który naprawdę potrafi zaskoczyć (jak na dobry thriller przystało). Ostatnio trudno mi trafić na książkę, która bardzo by mnie zachwyciła. Tej się to udało. Na początku byłam nieco sceptycznie nastawiona, jednak im bardziej zagłębiałam się w lekturę, tym bardziej byłam przekonana, że będzie to świetna powieść. Teraz, po jej przeczytaniu, potwierdzam to w stu procentach.

Nadal jestem przerażona tym, co zostało przedstawione w "Piętnie Kaina". Nawet nie dotyczy to samych morderstw i sposobów, w jakie zostały dokonane. Chodzi mi o rządzę władzy i pieniędzy. Nie mogę zrozumieć, jak można dorobić się majątku nie patrząc na to, że krzywdzi się przy tym innych ludzi. I to w jaki sposób... Ba! Jak można cieszyć się z bogactwa, które osiągnęło się kosztem ludzkiego życia? Nie jestem w stanie pojąć ludzi, dla których właśnie pieniądze są życiowym priorytetem. Wiadomo, w dzisiejszych czasach są ważne, ale chyba nie aż tak, żeby stawiać je nawet nad własną rodziną...

Co do samej powieści, jest ona napisana w taki sposób, że nie można się od niej oderwać. Akcja wciąga bez reszty. Chce się wiedzieć więcej i więcej. Mnie najbardziej ujęła tym, że dała radę mnie zaskoczyć, a to w tego typu literaturze uwielbiam. Myślę, że nie tylko ja. Ponadto nie ma zbędnych opisów. Rozdziały są krótkie, co również przyspiesza jej czytanie. Jest to jak najbardziej na plus.

Serdecznie polecam "Piętno Kaina". To wspaniała lektura dla fanów gatunku.

Za możliwość przeczytania dziękuję wydawnictwu Harper Collins 

http://www.harpercollins.pl/

wtorek, 24 maja 2016

"Druga runda" Caren Lissner

Gert niespodziewanie staje się singielką. Po długim i szczęśliwym związku po raz kolejny musi stawić czoła samotności. Wątpi, czy kiedykolwiek spotka drugiego takiego mężczyznę jak Mark. Poza tym randkowanie i szukanie na potęgę drugiej połówki nie wydaje jej się być dobrym pomysłem. Jak potoczą się dalsze losy Gert?

W głębi duszy każdy człowiek chciałby poznać kogoś, z kim dzieliłby szczęśliwe, długie lata. Co, jeśli nagle sielanka zostaje drastycznie przerwana? Z takim problemem spotkała się główna bohaterka "Drugiej rundy". Na pewno trudno pogodzić się z faktem, że tej bliskiej nam osoby nie ma już obok nas. Jak sobie z tym radzić? Jak żyć dalej? Łatwo pocieszać i doradzać, gdy patrzy się na to z boku. O wiele trudniej przejść przez to, gdy taka sytuacja dotyczy nas samych. Autorka świetnie ukazała ten problem. Dzięki temu możemy poznać myśli i sposób postrzegania rzeczywistości przez osobę, która go właśnie doświadczyła.

Brak drugiej połówki może się także przerodzić w niemałą obsesję. Z taką sytuacją musiały się zmierzyć przyjaciółki Gert. Wprowadzanie dziwnych zasad randkowania. Poszukiwanie z uporem maniaka idealnego mężczyzny. Wreszcie śledzenie byłego partnera i oczekiwanie aż zostawi swoją rodzinę. Samotność jest smutna i często może doprowadzić do takiego zachowania. Czy nie warto byłoby jednak poczekać, aż los sam postawi na drodze tę wymarzoną miłość? To kolejna kwestia poruszona w tej książce, na którą zwróciłam uwagę.

Co do samej powieści. Jest to bardzo przyjemna lektura, którą czyta się lekko i szybko. Mimo to porusza ważne tematy, o których wspomniałam wyżej. Uważam, że warto sięgać po tego typu książki, ponieważ oprócz rozrywki dostarczają nam również ciekawych spostrzeżeń. Ponadto napełniają nas nadzieją, że nigdy nie jest za późno, żeby spotkać miłość. Polecam.

Za możliwość przeczytania dziękuję wydawnictwu Harper Collins
http://www.harpercollins.pl/

niedziela, 8 maja 2016

"Królowie Dary" Ken Liu

 
Długi czas zajęło mi czytanie "Królów Dary". Całe szczęście nie było to winą książki, a jedynie innymi obowiązkami. Od samego początku byłam bardzo zainteresowana jej fabułą. Jest to jedna z tych książek, od których nie można się oderwać.

Dwóch głównych bohaterów. Wspólny cel. Każdy z nich pragnie wolności dla swojego kraju. Absolutna i okrutna władza cesarza jest udręką dla wszystkich mieszkańców. Strach paraliżuje każdego. Kuni Garu oraz Mata Zyndu chcą odmienić ich i swoje losy. Czy uda im się to osiągnąć?

"Królowie Dary" to wielowątkowa i bardzo rozbudowana powieść, która wciąga bez reszty. Napisana jest w taki sposób, że koniecznie chce się poznać dalsze losy bohaterów (swoją drogą są oni świetnie wykreowani - zwłaszcza Mata Zyndu i Kuni Garu). Nie jeden raz zaskakuje zwrotem akcji. Jestem zachwycona fabułą i niesamowitym światem przedstawionym. Wszystko jest dopracowane w największym stopniu. Czytając tę książkę nie sposób nie wyobrażać sobie stworzonej przez autora rzeczywistości. Uwielbiam tego typu powieści. Lubię, gdy książka od samego początku nie daje mi o sobie zapomnieć. Od tej nie sposób się oderwać. Daję jej za to dużego plusa.

Muszę przyznać, że moją uwagę najbardziej przykuła żądza władzy. Wiele osób nie zdaje sobie nawet sprawy, jak może ona zmienić człowieka. Niestety, mało jest ludzi, którzy nie zatracili siebie mając możliwość panowania. Bardzo dobrym przykładem jest zachowanie jednego z bohaterów - Huno Krimy. Często nawet ci najbardziej praworządni dają się kusić perspektywami władzy. To temat, który jest zawsze na czasie. Dlatego uważam, że warto sięgnąć po "Królów Dary".

Duch walki o wolność w klimacie fantastycznego Orientu, to dla mnie nowość i właśnie ta nowość okazała się strzałem w dziesiątkę. Z pewnością sięgnę po kolejną część cyklu "Pod sztandarem Dzikiego Kwiatu". Póki co serdecznie zachęcam do zabrania się za "Królów Dary". Ta powieść z pewnością spodoba się fanom gatunku, a także wszystkim, którzy lubią rozbudowaną fabułę w niecodziennym klimacie. Polecam.

Za możliwość przeczytania dziękuję wydawnictwu Sine Qua Non



Książka przeczytana w ramach wyzwania Czytam Fantastykę IV

czwartek, 14 kwietnia 2016

"Szeptucha" Katarzyna Berenika Miszczuk


"Szeptucha" trafiła do mnie tuż przed Wielkanocą. Bardzo się z tego powodu ucieszyłam. Pomyślałam, że będzie to coś nowego. Coś, z czym do tej pory nie spotkałam się w literaturze. Teraz, po jej przeczytaniu, mogę powiedzieć, że się nie myliłam.

Mamy XXI wiek, ale różni się on od tego, w którym żyjemy. Polska nadal jest rządzona przez dynastię Piastów, a Mieszko I nigdy nie przyjął chrztu. Gosia właśnie ukończyła studia medyczne. Wyjeżdża na wieś, aby odbyć obowiązkową praktykę u szeptuchy. Nie uśmiecha się jej leczenie za pomocą magicznych sposobów i obcowanie z przyrodą. Wszak wokół roi się mnóstwo owadów, które mogą przenosić różne choroby. Sprawy nie ułatwia fakt, że dziewczyna jest wyjątkowo nowoczesna. Nie wierzy w słowiańskie bóstwa, obrzędy i moc. Ciężko jej uwierzyć, aby niektóre metody czy zaklęcia byłyby w stanie komukolwiek pomóc. Do tego wszystkiego jest samotna. Pewnego dnia poznaje ucznia lokalnego wróża, który robi na niej niemałe wrażenie. Czy jednak jest tym, za kogo się podaje?

Gdyby nie różne obowiązki, które ograniczają mój czas na czytanie, pochłonęłabym "Szeptuchę" jednym tchem. Jest to wspaniała powieść, w której nadprzyrodzone moce przeplatają się ze światem rzeczywistym. Z jednej strony mamy XXI wiek, taki, jak teraz. Rozwiniętą cywilizację i technologię. Z drugiej zamiast prezydenta jest król, a zamiast chrześcijaństwa wiara w wielu bogów. Wprowadzenie słowiańskich bóstw w realny świat jest dla mnie naprawdę genialnym pomysłem. To coś nowego, z czym wcześniej się nie spotkałam.

Oprócz nich spotykamy także wiele nierzeczywistych stworzeń ze staropolskich wierzeń. Mamy do czynienia z ubożętami, które są domowymi duchami. W lesie można spotkać leszego wraz z jego niedźwiedziem. Wchodząc do jeziora trzeba uważać na utopce, a we śnie może nas dopaść wąpierz. Poza tym pojawia się również motyw pewnej polskiej legendy, którego nie chcę zdradzić. Wplecenie go w taki sposób jest dla mnie strzałem w dziesiątkę. Coś wspaniałego. Właśnie dzięki temu oraz dzięki wszystkim postaciom, demonom, boginkom i tym podobnym, wręcz zakochałam się w tej książce, która jest dla mnie jedną z najbardziej magicznych powieści, jakie do tej pory czytałam.

Nie należy zapomnieć także o tym, że "Szeptucha" to książka pełna dobrego humoru. Gosia jest mistrzynią w poprawianiu nastroju. Dziewczyna często nie zdawała sobie sprawy z tego, że to, co robi, może być bardzo niebezpieczne. Kiedy wyobrażałam sobie reakcję jej przyjaciół, gdy opowiadała o swoich przygodach, ciężko było mi się nie roześmiać. W tej książce jest naprawdę mnóstwo zabawnych sytuacji, które z pewnością u każdego wywołają uśmiech na twarzy.

Oczywiście, nie zabrakło wątku miłosnego. Nie jest on jednak taki cukierkowy jak zazwyczaj. Pomimo tego, że łatwo domyślić się, kogo połączy uczucie, nie jest to typowe love story. Ciężko określić, co jest na rzeczy. Zwłaszcza, że jedna ze stron ma w tym wszystkim coś do ugrania. Ponadto zakończenie pozostawia nas z gigantycznym znakiem zapytania.

"Szeptucha" zapewniła mi świetną rozrywkę. Jest to jedna z najlepszych książek, jakie miałam okazję przeczytać. Z niecierpliwością czekam na kolejną część, bo po przeczytaniu zakończenia po prostu muszę wiedzieć, co będzie dalej. To jest kolejny plus tej książki. Finał, który zostawia nas z niewiadomą. Jak najbardziej polecam "Szeptuchę" wszystkim, którzy lubią nietypowe powieści z nutą fantastyki. Zdecydowanie zachęcam do sięgnięcia po nią ze względu na wątek słowiański, który dodaje tej książce "tego czegoś".

Za możliwość przeczytania dziękuję Grupie Wydawniczej Foksal
http://www.grupawydawniczafoksal.pl/

Książka przeczytana w ramach wyzwania Czytam Fantastykę IV

piątek, 8 kwietnia 2016

Wiosennie, stosikowo

Kilka dni temu obiecywałam na Instagramie stosik. Niestety, obowiązki związane ze studiami zabrały mi za dużo czasu, więc moje najnowsze nabytki przedstawię Wam teraz :)


Jest tego całkiem sporo, więc nie mogę narzekać. Narzekać mogę jedynie na brak czasu, żeby to wszystko przeczytać :(


Powyżej mój stosik promocyjny, czyli książki, które kupiłam za bardzo niską cenę.

Od góry:
"Pompeje" Robert Harris - zaintrygował mnie opis oraz jej cena, która nie przekroczyła 10 zł :)

"Prom kosmiczny 03" Greg Bear - tak, zaczynam powoli przekonywać się do takiej literatury.
Wszystko za sprawą Remigiusza Mroza i jego "Chóru zapomnianych głosów". Uwielbiam! "Prom kosmiczny 03" kupiłam również w promocyjnej cenie dochodzącej do 10 zł

"Księga Sandry" Tamora Pierce - o ile dobrze pamiętam jej cenę, to wynosiła ona 5 lub 6 zł, także ciężko było mi się oprzeć pokusie :)

"Modlitwa za skazańca" Rafał Bogusławski - ta kosztowała mnie ok. 3 zł. Kocham takie promocje. Który książkoholik podarowałby sobie kupno książki, która kusi opisem, jeżeli kosztowałaby zaledwie 3 zł? ;)

"Konklawe" Fabrizio Battistelli - tutaj również zachęciła mnie cena (6zł ?). Czytałam różne opinie o tej książce. Zobaczymy, czy mi się spodoba.

"Głowa Niobe" Marta Guzowska - muszę teraz zapolować na "Ofiarę Polikseny". "Głowę Niobe" dorwałam w księgarni Tak Czytam za 13 zł.

"Uwięziona w raju" Romesh Gunesekera - promocja w Świecie Książki. Również około 14 zł :)


Tutaj stosik prezentowy :) Zajączek wiedział, co kocham :D

Od góry:

"Trzej muszkieterowie" Aleksander Dumas - tutaj muszę Wam opowiedzieć o moim niedawnym odkryciu kanału na YouTube - Book Reviews by Anita. Uwielbiam oglądać recenzje Anity. Są przewspaniałe i "rozpierniczają system" :D Właśnie dzięki niej odkryłam to świetne wydanie "Trzech muszkieterów" (i nie tylko). Złożyłam zamówienie u "Zająca" i oto jest :) Mój własny egzemplarz :)

Remigiusz Mróz:
"Przewieszenie"
"Rewizja"
"Zaginięcie"
"Parabellum. Prędkość ucieczki" - postanowiłam jakiś czas temu zebrać kolekcję książek Remigiusza Mroza. Jestem na dobrej drodze. Już nie mogę się doczekać, aż je wszystkie przeczytam :D

"Wróć, jeśli kochasz", "Zostań, jeśli pamiętasz" Gayle Forman - czyli pakiet dwóch książek, którymi zainteresowałam się ostatnio.

"Marsjanin" Andy Weir - to jest taki 50% prezent, ponieważ kupiłam go sobie sama na Święta :D Jest to moje postanowienie na kwiecień, ponieważ został wybrany jako lektura tego miesiąca w grupie BookAThonowej na Facebooku :)


Stosik recenzencki

Od góry:

"Szeptucha" Katarzyna Berenika Miszczuk - od Grupy Wydawniczej Foksal. Wspaniała, zabawna książka. Już powoli ją kończę, także możecie się spodziewać niebawem jej recenzji :)

"Zdążę cię zabić" James Patterson & Marshall Karp - od wydawnictwa Harper Collins. Świetny thriller. Przeczytałam go praktycznie za jednym zamachem. Polecam. Moja recenzja tutaj.

"Wspomnienie o Cecylii, smutnej królowej" Janina Lesiak - od wydawnictwa MG. Bardzo krótka, ale jakże bardzo wzruszająca i smutna książka. Moja recenzja tutaj

Bardzo serdecznie dziękuję za egzemplarze :)


Najnowsze zakupy + prezentowa kolorowanka

Od góry:

"365 dni bez stresu. Kolorowanka antystresowa" - świetny sposób na relaks. Dodatkowo przy każdej kolorowance wspaniałe cytaty. Polecam. To również prezent, jaki otrzymałam na Wielkanoc.

"W cieniu Pałacu Zimowego" John Boyne - jakże mogłabym sobie odmówić zakupu książki, w której mowa jest o Pałacu Zimowym. Już nie mogę się jej doczekać.

"Dawca" Lois Lowry - o tej książce również dowiedziałam się z filmiku Anity. Bardzo zainteresował mnie ten tytuł.

"Osobliwy dom pani Peregrine" Ransom Riggs - słyszałam różne opinie na temat tej powieści. Postanowiłam sama się przekonać, czy jest ona warta uwagi. Na ten moment przejrzałam tylko kilka fotografii i niektóre z nich są naprawdę tajemnicze i mroczne.

"Meczet Notre Dame. Rok 2048" Elena Czudinova - na tę pozycję czaiłam się już od dawna. Zawsze jednak coś mnie powstrzymywało. W końcu zdecydowałam się na jej zakup. Kolejna powieść, którą muszę przeczytać w najbliższym czasie.

Jak Wam się podoba mój pierwszy wiosenny stosik? Czytaliście którąś z powyższych książek? Jakie są Wasze wrażenia?

czwartek, 31 marca 2016

"Zdążę cię zabić" James Patterson, Marshall Karp

Tydzień temu dotarły do mnie dwie książkowe paczki, z których bardzo się ucieszyłam. W jednej z nich była właśnie "Zdążę cię zabić". Dla niej przerwałam moją dotychczasową lekturę i w ramach świątecznej przerwy dałam się jej "porwać". Przepadłam na kilka godzin z książką w ręku.

W Nowym Jorku funkcjonuje RED, czyli specjalny oddział policji zaangażowany w śledztwa, w które zamieszane są sławne osoby. Pewnego dnia w Central Parku zostają znalezione zwłoki Evelyn Parker- Steele. To nie pierwsza ofiara wśród wpływowych i znanych ludzi. Sprawą zajmują się Zach Jordan i Kylie MacDonald. Dochodzą do tego, jaki jest motyw zabójcy. Okazuje się, że morderca sam wymierza sprawiedliwość, bowiem jego ofiary nigdy nie zostały pociągnięte do odpowiedzialności za swoje przestępstwa. Para detektywów stara się odkryć, kto stoi za śmiercią tych osób, zanim kolejna straci życie...

Nie miałam wcześniej przyjemności zapoznać się z twórczością autora (James Patterson), chociaż należy on do czołówki najpopularniejszych amerykańskich pisarzy, dlatego bardzo się cieszę, że ta książka trafiła w moje ręce. Jej lektura zapewniła mi niesamowitą rozrywkę podczas świątecznego popołudnia, gdy miałam chwilę dla siebie. "Zdążę cię zabić" jest napisana w taki sposób, że nie można się od niej oderwać nawet na moment. Akcja, która wciąga bez reszty. Akcja, która nie daje wytchnienia. To jest właśnie to, co w książkach uwielbiam i za to trafiają do mojego czytelniczego serca i w tym przypadku właśnie tak się stało. Z napięciem obserwowałam zmagania detektywów czekając, aż prawda wyjdzie na jaw. Z drugiej strony przypatrywałam się tajemniczemu "Czyścicielowi", o którym my, jako czytelnicy, wiemy szybciej i więcej niż nasza para bohaterów. Perfekcyjnie gra on z policją w "kotka i myszkę". Oceniam to oczywiście na plus.

Nie jest to jedyna zaleta. Kolejną są bohaterowie. Bardzo polubiłam Zacha i Kylie. Chętnie poznałabym ich dalsze lub wcześniejsze losy, ponieważ ta para bardzo mnie intryguje. Pomimo tego, że oboje ułożyli sobie jako tako życie, daje się wyczuć jakieś napięcie między nimi. Gdyby autor trochę bardziej rozwinął ich wątek, powieść podobałaby mi się jeszcze bardziej. Innym wartym uwagi bohaterem tej książki jest poszukiwany morderca zwany "Czyścicielem". Nie mogę i nie chcę zdradzić, kto nim jest, więc napiszę tylko, że to postać, która poniekąd miała w swoim zamyśle rację (zwłaszcza, gdy dowiadujemy się, jakie wydarzenie poruszyło w nim chęć samodzielnego wymierzania sprawiedliwości), aczkolwiek z czasem przerodziło się to w chorą satysfakcję. Jakby z ludzkiego cierpienia czerpał niejaką przyjemność. Przerażające.

Z pewnością nie jest to moje ostatnie spotkanie z autorem. Z przyjemnością sięgnę po jego inne powieści. Książka "Zdążę cię zabić" zrobiła na mnie bardzo dobre wrażenie. Jest jedną z tych, po przeczytaniu których mogę powiedzieć, że była to naprawdę świetna lektura. Jak już wspomniałam, jedynym dla mnie małym minusem jest niezbyt rozbudowany wątek życia prywatnego Zacha i Kylie. Czuję tutaj lekki niedosyt. Poza tym drobiazgiem powieść jest godna polecenia. W sam raz dla osób uwielbiających wciągającą, szybką akcję, która nie pozwala oderwać się od książki aż do ostatniej strony. To połączenie kryminału, sensacji i thillera, które z pewnością przypadnie do gustu miłośnikom gatunku. Polecam.

Za możliwość przeczytania dziękuję wydawnictwu Harper Collins

poniedziałek, 28 marca 2016

Konkurs

Uwaga! Uwaga!

Wydawnictwo Wieża Czarnoksiężnika zorganizowało KONKURS LITERACKI na opowiadanie do antologii „Kochankowie niedoskonali”, która zostanie przez nie wydana.

Tematem wiodącym opowiadań w zbiorze będzie miłość w nietypowych i problematycznych ujęciach - miłość okaleczona, wynaturzona, nieszczęśliwa, niespełniona, wyniszczająca, makabryczna, szalona, psychopatyczna, bądź też futurystyczna, kosmiczna, naukowa, z innego wymiaru, nadprzyrodzona, nawiedzona itp.

Opowiadania można przesyłać do końca kwietnia tego roku. według wskazówek podanych na stronie Wydaj Książkę 

Szczegóły konkursu znajdziecie na stronie: http://www.wiezaczarnoksieznika.pl/2015/09/wyslij-swoje-opowiadanie-do-wydawnictwa.html


Zobacz oficjalny fanpage "Kochanków niedoskonałych"

Zapraszam :) 



poniedziałek, 14 marca 2016

"Studnia Zagubionych Aniołów" Artur Laisen


Długo zbierałam się, aby cokolwiek napisać o tej książce. Po pierwsze było to spowodowane moim kiepskim stanem zdrowia, a po drugie jeszcze nie spotkałam się z książką, po której miałabym tak mieszane uczucia.

Kilka słów o fabule. Mamy czwórkę bohaterów: Joannę, Kingę, Tomasza i Michała, którzy pewnego dnia zostają przeniesieni do rzeczywistości, o której wcześniej nie mieli zielonego pojęcia. Nie wiedzą, dlaczego to właśnie oni są wybrańcami i jaki cel ma ich misja. Na domiar złego Światowi Błękitu grozi niebezpieczeństwo. Zbliżająca się kometa może oznaczać powrót Mrocznej Gwiazdy, czyli tajemniczego, legendarnego Demona. Bohaterowie podejmują wyzwanie. Każdy z nich musi znaleźć swoją opowieść. Uwięzieni w Studni Zagubionych Aniołów Jeźdźcy Światła czekają...

Ciężko mi opisać moje wrażenia po przeczytaniu tej książki. Z jednej strony bardzo ciekawy pomysł na fabułę, a z drugiej nie do końca najlepsze wykonanie. Mam wrażenie, że autor chciał stworzyć naprawdę złożoną rzeczywistość (w zasadzie więcej niż jedną rzeczywistość), ale niestety, w efekcie doświadczyłam niemałego chaosu, który przyczynił się do tego, że bardzo trudno czytało mi się tę książkę. Nie byłam w stanie się skupić w trakcie lektury, przez co czytanie nie sprawiało mi przyjemności. Raz świat realny, za moment wstawka Astronoma i zupełnie inny wymiar. Sen przeplatany z rzeczywistością. Naprawdę trudno było mi się w tym wszystkim połapać.

Prawdę powiedziawszy, kiedy zobaczyłam tytuł "Studnia Zagubionych Aniołów", spodziewałam się, że właśnie o nich będę czytać. Swego czasu bardzo lubiłam powieści, w których pojawiały się anioły. Sądziłam, że w tym wypadku one również wystąpią, ale niestety, zabrakło tutaj wyczekiwanych przeze mnie tych tradycyjnych skrzydlatych postaci. Oczekiwałam także wizualizacji raju, piekła, czyśćca, ale tego także nie doświadczyłam, czego bardzo żałuję.

Z bohaterami też za bardzo się ne zżyłam. Ewentualnie Tomasz zyskał moją małą sympatię. Wydawał mi się najbardziej wyrazisty ze wszystkich postaci. Jego przygody w fantastycznym świecie były zdecydowanie najlepsze. Michał z kolei w ogóle do mnie nie przemówił. Nie lubię takich aroganckich i zarozumiałych ludzi. W zasadzie ciężko powiedzieć, jaką rolę odgrywał on w całej historii. Kinga chyba najmniej mi się spodobała. Jej głównym celem było poczucie metafizycznego wypełnienia. Dla mnie to osoba, która nawet w realnym świecie bujała w obłokach. Absolutnie nie przekonała mnie do siebie. Z Joanną sprawa miała się już nieco lepiej. Podobnie, jak w przypadku Tomasza, widać, że bohaterka również była bardziej wyrazista niż pozostali. Osobiście najbardziej spodobał mi się motyw z różą, kiedy jakoś nie mogłam oprzeć się wspomnieniom "Małego Księcia".

Powtórzę po raz kolejny, że bardzo trudno ocenić mi tę powieść. Sam pomysł przenoszenia bohaterów do odmiennej rzeczywistości, by wykonali jakieś ważne zadanie, jest bardzo dobry, ale niweluje to wprowadzony chaos. Czytelnik może się pogubić przez fragmenty, po przeczytaniu których nie sposób postawić sobie w głowie pytania: "Ale o co chodzi?". To właśnie główny powód, dla którego "Studnia Zagubionych Aniołów" nie przypadła mi do gustu. Niemniej jednak fani fantastyki znajdą tutaj coś dla siebie, chociaż niestety, mogą się zniechęcić zbyt zawiłą, dezorientującą fabułą.

Za możliwość przeczytania dziękuję wydawnictwu Genius Creations
 
Książka przeczytana w ramach wyzwania "Czytam fantastykę IV"

piątek, 11 marca 2016

"Wspomnienie o Cecylii smutnej królowej" Janina Lesiak



Zawsze bardzo się cieszę, kiedy na moje półki trafiają nowe książki. Kilka dni temu znowu miałam okazję doświadczyć tej radości, bowiem trafiła do mnie jedna z nowości, a mianowicie "Wspomnienie o Cecylii smutnej królowej". Od razu zabrałam się za lekturę.

Historia dotyczy trzech ostatnich dni życia żony króla Władysława IV - Cecylii Renaty. Mamy okazję poznać ją jako władczynię, matkę, żonę, a także ofiarę dynastii. Nie bez powodu została nazwana smutną królową. Jej życie nie należało bowiem do szczęśliwych...

Mimo swojej niewielkiej objętości (zaledwie 124 strony) książka zawiera mnóstwo cennych informacji dotyczących królowej. Wiemy, że była kochającą matką. Nawet w obliczu śmierci starała się zadbać o dalsze losy swojego syna. Martwiła się o swoje nienarodzone dziecko. Nie chciała dopuścić do siebie myśli, że mogła je stracić, chociaż ogromne bóle i brak ruchów wskazywały, że jest martwe.

Starała się być jak najlepszą żoną dla Władysława, chociaż on nie traktował jej z należytym szacunkiem. Znosiła wszelkie zdrady i obelgi. Jej rola, jako żony, ograniczała się jedynie do wydania na świat potomka. W innych kwestiach mąż niewiele się nią interesował. Bardziej przejmował się sobą. Czytając tę książkę bardzo współczułam Cecylii takiego życia. Musiało być ono naprawdę nieszczęśliwe.

"Wspomnienie o Cecylii smutnej królowej" jest jedną z najsmutniejszych książek, jakie przeczytałam. Dawno nie spotkałam w literaturze tak samotnej postaci, jak żona Władysława IV. Bardzo przygnębiła mnie jej historia. Do teraz nie mogę się pogodzić z faktem, że los tak okrutnie ją potraktował. Najsmutniejsze w tym wszystkim jest to, że prawdopodobnie śmierć była dla niej jedynym wybawieniem od wyjątkowo nieszczęśliwego życia.

Książkę polecam fanom literatury historycznej. Z pewnością zaczerpniecie stąd wiele ciekawostek. Ponadto uważam, że warto przeczytać tę powieść, ponieważ taka postać, jak królowa Cecylia, zasługuje na to, aby o niej pamiętać.

Za możliwość przeczytania dziękuję wydawnictwu MG

poniedziałek, 7 marca 2016

Moje Top 5 - lektury

Dla wielu osób czytanie lektur szkolnych wiąże się z bardzo negatywnym doświadczeniem. Przyznam szczerze, że gdy byłam młodsza, też mało która przypadła mi do gustu. Są takie, które bardzo mi się podobały, ale nie udało mi się ich dokończyć, jak "Lalka" czy "Potop" (na pewno do nich wrócę, bo są to wspaniałe powieści), a są i takie, które doczytałam do końca, ale znienawidziłam z całego serca na przykład: "Ferdydurke", "Cierpienia młodego Wertera". Niemniej jednak o każdej lekturze, jaką miałam obowiązek przeczytać, jestem w stanie cokolwiek powiedzieć. Do części z nich mam w planach kiedyś wrócić.

Dzisiaj chcę Wam przedstawić pięć moich ulubionych lektur, zarówno z czasów podstawówki, gimnazjum jak i liceum, które naprawdę mi się spodobały. Zapraszam :)

1. "Pan Tadeusz" Adam Mickiewicz


Przez wielu nielubiana. Ja jednak mam do niej sentyment. Sama do końca nie wiem, czym dokładnie zyskała moją sympatię. Bardzo podobała mi się cała fabuła. "Pana Tadeusza" przeczytałam praktycznie w dwa dni, gdy niektórzy męczyli się z nią przez miesiąc. Może dla wielu osób to dziwne, ale naprawdę uważam tę lekturę za jedną z najlepszych. Poza tym, niezależnie od tego, czy komuś się podoba, czy nie, uważam, że należy poznać jej treść ze względu na to, że jest ona naszą epopeją.

2. "Przedwiośnie" Stefan Żeromski


Kolejna lektura, którą część lubi, a część nie cierpi. Była to jedna z nielicznych obowiązkowych książek, które przeczytałam, zanim zostałam do niej "zmuszona" ;) Sięgnęłam po nią w wakacje poprzedzające klasę maturalną. O wiele przyjemniej czyta się lektury, gdy ma się po prostu na nie ochotę. Tak było w moim przypadku z "Przedwiośniem". Bardzo podobała mi się fabuła. Lektura trafiła mi się na próbnej maturze z języka polskiego, z czego byłam bardzo zadowolona.

3. "Romeo i Julia" William Shakespeare


Któż nie zna tej wspaniałej miłosnej historii. Przeczytałam ją kilka razy i za każdym razem mi się podobała. Oczarowała mnie już od pierwszego "spotkania". Motyw wrogo nastawionych do siebie rodzin i jednocześnie ogromne uczucie łączące członków zwaśnionych klanów, a do tego fatalne nieporozumienie tak brzemienne w skutkach. To wszystko sprawiło, że "Romeo i Julia" wpisuje się na listę moich ulubionych lektur.

4. "Ania z Zielonego Wzgórza: Lucy Maud Montgomery


Moja najukochańsza książka z dzieciństwa. Również przeczytana przeze mnie wielokrotnie. Przygody Ani Shirley są wspaniałe. Uwielbiam tę rudą dziewczynkę o ciekawym usposobieniu. W domu mam całą kolekcję, ale dobrnęłam tylko do połowy "Ani z Szumiących Topoli" :( Wszystko przez to, że nie przepadam za książkami pisanymi w formie listów, a ta, niestety, taka jest. Moim zdaniem "Ania z Zielonego Wzgórza" to jedna z tych powieści, które można czytać w każdym wieku i w każdym będzie zachwycać.

5. "Quo vadis" Henryk Sienkiewicz


Ta powieść Henryka Sienkiewicza była, jest i będzie dla mnie literackim mistrzostwem. To arcydzieło, po które polecam sięgnąć każdemu, kto jeszcze tego nie zrobił. Jednak przyznam szczerze, kiedy po raz pierwszy po nią sięgnęłam, ciężko było mi przebrnąć przez pierwsze kilkanaście stron. Obawiałam się, że dalej będzie podobnie, a przecież książka do cienkich nie należy. Za drugim razem udało mi się przez nie przejść i... przepadłam. Chociaż książka pełna jest okrucieństwa, uważam ją za najwspanialszą lekturę wszech czasów. Za to, w jaki sposób Sienkiewicz przedstawił chrześcijan w czasach Nerona, za wielowątkowość, za wspaniałych bohaterów, za pokazanie prawdziwej, czystej miłości pomiędzy Ligią, a Markiem Winicjuszem. Mogłabym jeszcze dalej wymieniać.

Jakie są Wasze ulubione lektury? :)

Wszystkie okładki pochodzą ze strony http://www.empik.com/

niedziela, 6 marca 2016

"Cukiernia w ogrodzie" Carole Matthews

Literatura obyczajowa ma swoje plusy. Dzięki niej z pewnością możemy się zrelaksować, dlatego lubię czasami po nią sięgać. Jest to dla mnie świetna rozrywka. Jak było tym razem?

Trochę o fabule. Fay jest właścicielką cukierni w domowym ogrodzie. Jej życie opiera się na pracy i nieustannej opiece nad niewdzięczną matką. Poza tym od blisko dziesięciu lat jest związana z Anthonym, ale trudno powiedzieć, aby łączyło ich bajkowe uczucie. Któregoś dnia do brzegu dobija nowa łódź, a na jej pokładzie niesamowicie przystojny trzydziestolatek - Danny. Mężczyzna sprawia, że Fay zaczyna inaczej postrzegać swoje dotychczasowe życie. Niestety, los nie jest dla niej łaskawy. Przychodzi dzień, kiedy musi się pożegnać ze wszystkim, co do tej pory było jej bliskie. Kobieta musi podjąć bardzo ważną decyzję...

"Cukiernia w ogrodzie" jest książką, która mnie zaskoczyła. Myślałam, że trafiłam na powieść, która będzie dla mnie stanowić jedynie rozrywkę i nic z niej nie wyniosę. Myliłam się. Podczas lektury nie jeden raz nachodziła mnie refleksja nad ludzkim zachowaniem. W tym momencie należy wspomnieć o głównej bohaterce. Fay całe swoje życie poświęciła matce, która nigdy nie okazała jej cienia wdzięczności, a wręcz przeciwnie. Kobieta nigdy jednak nie poddała się. Mało tego, często doświadczała poczucia winy, gdy choć przez chwilę chciała zająć się swoimi sprawami. Nic dziwnego, skoro matka opanowała do perfekcji wpędzanie jej w ten stan. Często w realnym świecie spotyka się tego typu relacje, kiedy jeden człowiek manipuluje drugim poprzez obarczanie go winą. Zawsze zastanawiało mnie to, dlaczego ci potencjalnie słabsi ludzie tak łatwo im ulegają i sami przed sobą tłumaczą. Czy wynika to z ludzkiej naiwności? Czy z dobroci serca człowiek nie potrafi się komuś postawić? Czytając "Cukiernię w ogrodzie" będziecie mieli okazję się nad tym zastanowić.

Poza tym powieść Carole Matthews wywołała u mnie naprawdę silne emocje. Uwielbiam książki, które potrafią tak na mnie działać. Moje odczucia w trakcie lektury zmieniały się jak w kalejdoskopie. Raz bardzo współczułam głównej bohaterce i dzieliłam wraz z nią smutek. Innym razem denerwowała mnie swoim zachowaniem, kiedy aż chciało mi się krzyczeć, żeby wreszcie pomyślała o sobie. Wpadałam w złość, kiedy tylko pojawiały się fragmenty, w których matka Fay pokazywała swoje prawdziwe "ja". Swoją drogą zawsze daję szansę nawet tym negatywnym bohaterom i często jakiś przejaw dobroci jest w nich widoczny. Tutaj do samego końca Miranda nie zyskała nawet cienia mojej sympatii. Były też fragmenty, kiedy cieszyłam się, że wreszcie wszystko wychodzi na prostą, ale za moment nie mogłam uwierzyć, że los w tak okrutny sposób bawi się bohaterką. Wywoływanie tak różnych emocji jest niewątpliwie zaletą tej książki. Dzięki temu czytelnik nie może się nudzić.

Ta powieść uświadomiła mi bardzo istotną rzecz. W życiu warto być dobrym człowiekiem dla innych, ale nie powinno zapominać się o sobie. Czasami trzeba pomyśleć o własnym szczęściu i skupić się na nim. Nie należy jednak popadać w skrajność. Bycie egoistą nigdy nie wyjdzie na dobre i prędzej czy później odwróci się przeciwko nam. Takie wnioski wyciągnęłam po przeczytaniu "Cukierni w ogrodzie".

Historia niesie ze sobą jeszcze więcej. Oczywiście, nie zabrakło tutaj wątku miłosnego, który chociaż jest przewidywalny od samego początku (w zasadzie już po przeczytaniu opisu na okładce), nie jest banalny i całkowicie sielankowy. To również atut tej powieści. I tutaj można wyciągnąć ciekawy wniosek. Prawda jest taka, że prawdziwa miłość nie zna przeszkód. Nie da się przed nią uciec, schować, zapomnieć. Ona zawsze wraca. Nie ma na nią rady. Jest silniejsza od czegokolwiek. To najsilniejsze uczucie, jakiego doświadczają ludzie. Potrafi zwyciężyć wszystko, nawet największą nienawiść.

Ponadto jest to powieść, która idealnie odzwierciedla powiedzenie "prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie". Nie zawsze jest tak, że to najbliższa rodzina stanie za nami murem. Często to właśnie obcy ludzie są bardziej życzliwi i pomocni. Właśnie dla takich osób warto żyć i takim ludziom ofiarować swoje zaufanie i szacunek. Przekonała się o tym Fay, gdy całe jej życie legło w gruzach. Wtedy wyszło na jaw, kto jest jej prawdziwym przyjacielem.

"Cukiernię w ogrodzie" polecam wszystkim czytelnikom, którzy szukają ciekawej lektury. Z pewnością bardziej spodoba się paniom, chociaż może i panowie znajdą tutaj coś dla siebie. Myślę, że jeszcze sięgnę po twórczość autorki, ponieważ ta książka bardzo mi się spodobała. Natomiast Was, drodzy czytelnicy, zachęcam do zapoznania się z konkretnie tym tytułem. To naprawdę niesamowita powieść, która wywołuje mnóstwo emocji i pokazuje, że nie warto być egoistą, ale z pewnością należy od czasu do czasu pomyśleć o sobie, jeżeli całe swoje dotychczasowe życie poświęciliśmy innym.

Za możliwość przeczytania dziękuję wydawnictwu Harper Collins



czwartek, 3 marca 2016

"Krew i stal" Jacek Łukawski

Kiedy pierwszy raz przeczytałam informację o tej książce, uznałam, że koniecznie muszę poznać jej treść. Opis wydawał mi się bardzo intrygujący. Średniowieczny klimat, fantastyka, zapowiadająca się przygoda. Niewątpliwie brzmiało to ciekawie. Bardzo się ucieszyłam, gdy powieść zawitała na mojej półce i praktycznie od razu zabrałam się za lekturę.

Ponad sto lat po powstaniu Martwej Ziemi żołnierze z twierdzy granicznej wyruszają, aby dotrzeć do klasztoru, który znajduje się u podnóża Smoczych Gór, gdzie ukryte są tajemnicze przedmioty. Muszą one powrócić do królestwa, zanim dojdzie do zniszczenia Zasłony Martwej Ziemi. Misja staje pod znakiem zapytania, ponieważ żołnierze przestają dawać znaki życia. W drogę wyrusza doświadczony oficer - Dartor, jednak nawet on nie zna prawdziwego celu zadania. W ostatniej chwili do jego oddziału dołącza przewodnik - Arthorn, który jest wtajemniczony w misję. Obaj nie przypuszczają, co może ich spotkać...

Od czasu do czasu chętnie sięgam po fantastykę. Lubię przenieść się do rzeczywistości, w której wszystko jest możliwe. Rzeczywistości, w której mogę spotkać niesamowite stworzenia, używać magii i innych nadprzyrodzonych zdolności. Tym razem z wielką chęcią wzięłam do ręki debiut Jacka Łukawskiego. Jest to bardzo intrygująca powieść. Wraz z bohaterami chcemy odkrywać tajemnice. Przeżywamy przygody. Patrzymy bezradnie, gdy bohaterowie padają ofiarą wszelakich intryg. W każdej chwili mogą zakończyć swój ziemski czas. Przyglądamy się, jak walczą na śmierć i życie. Napotykamy przeszkody jak chociażby spotkanie wił. Nie sposób nudzić się przy takiej dawce akcji.

Jeżeli lubicie mocną fantastykę w klimacie średniowiecza, to z pewnością zachwyci Was ta powieść. Mi bardzo przypadła do gustu właśnie ta nieco mroczna otoczka. Przy wszelkiego rodzaju książkach, których akcja ma miejsce właśnie w tej epoce (lub w czasie ją przypominającym), widzę oczami wyobraźni szare niebo, góry, ciemne lasy, zamki zbudowane na wzniesieniach i tym podobne. Tutaj miałam podobne wrażenie. Dla mnie jest to akurat na plus. Taki klimat też ma swój urok.

Jestem pełna podziwu dla autora. "Krew i stal" to jego debiut, a jest to powieść o niezwykle dopracowanej i wspaniałej fabule. Myślę, że wykazał się niebywałą kreatywnością i niebanalnym stylem. Udowodnił, że nasza polska fantastyka jest naprawdę na wysokim poziomie. Oby tak dalej.

Książkę polecam raczej starszym czytelnikom, którzy są fanami gatunku. Myślę, że po lekturze nie poczujecie zawodu, a wręcz przeciwnie.

Za możliwość przeczytania dziękuję wydawnictwu Sine Qua Non


Książka przeczytana w ramach wyzwania Czytam Fantastykę IV

środa, 17 lutego 2016

Stosik

Jestem w trakcie czytania "Drogi do Nidaros" Andrzeja Pilipiuka, także na recenzję trzeba jeszcze trochę poczekać, ale w zamian mam dla Was stosik, o którym niedawno pisałam. Zapraszam zatem do oglądania i komentowania :)

Dla przypomnienia mój nagrodowy stosik tutaj

Zacznę od stosika z egzemplarzami recenzenckimi, za które dziękuję wydawnictwom: SQN, MG, Harper Collins oraz Wydawnictwu Literackiemu :)

Od góry:

"Krew i stal" Jacek Łukawski - zabieram się za nią już niebawem. Bardzo zaintrygował mnie opis tej książki. Otrzymałam ją wczoraj od wydawnictwa SQN.

"Ezotero. Moje przeznaczenie" Agnieszka Tomczyszyn - bardzo przyjemna lektura. Pochłonęłam ją praktycznie za jednym razem. Nie sposób się oderwać. Moja recenzja tutaj. Otrzymana od wydawnictwa MG.

"Pod Wędrownym Aniołem" Joanna M. Chmielewska - z tą książką również spędziłam miłe chwile. Zachęciła mnie do sięgnięcia po inne powieści autorki. Moja recenzja tutaj. Otrzymana od wydawnictwa MG.

"Kołysanka" Sarah Dessen - ciekawa powieść o nastoletniej, choć nie do końca sielankowej miłości. Niebanalna. Moja recenzja tutaj. Otrzymana od wydawnictwa Harper Collins.

"Próba" Eleanor Catton - książka, na którą czekałam z niecierpliwością. Bardzo mnie interesowała. Nie mogłam się doczekać, aż w końcu będę mogła chwycić ją w dłonie i poznać jej treść. Moja recenzja tutaj. Otrzymana od Wydawnictwa Literackiego.

"Studnia zagubionych aniołów" Artur Laisen - do przeczytania zachęcił mnie opis tej książki. Jestem w trakcie lektury. Bardzo ciekawa. Niedługo pojawi się jej recenzja. Ebook otrzymany od wydawnictwa Genius Creations.

Teraz czas na stosik biblioteczny


Od góry:

"Zaginięcie" Remigiusz Mróz - twórczość autora jest moim niedawnym odkryciem. Rozpoczęłam "Chórem zapomnianych głosów", później przyszedł czas na "Kasację", a już niedługo sięgnę po "Zaginięcie". Z pewnością wszelkie powieści pisarza mi nie umkną. Polecam.

"Zimowy Monarcha" Bernard Cornwell - na jednym z blogów przeczytałam bardzo ciekawą recenzję tej powieści. Mam nadzieję niedługo się z nią zapoznać.

"Pod Mocnym Aniołem" Jerzy Pilch - polecona przez moją przyjaciółkę. Również mam w planach niebawem zapoznać się z treścią tej książki.

I ostatni dzisiaj stosik - stosik książek otrzymanych


Od góry:

"Znachor" Tadeusz Dołęga- Mostowicz - od dawna marzyła mi się ta powieść. Film oglądałam wiele razy i bardzo mi się spodobał. W końcu doczekałam się i dostałam od mamy swój własny egzemplarz książki z czego bardzo cię cieszę :)

"Marzenia nie bolą" Małgorzata A. Jędrzejewska - otrzymałam ją od mojej cioci. Sięgnę po nią, jak tylko znajdzie się odrobina czasu, a kolejka książek, które mam do przeczytania na teraz, zmniejszy się.

"Podaruj mi miłość" - zbiór opowiadań świątecznych. Otrzymałam od cioci w prezencie gwiazdkowym. Zostawię ją sobie na następne magiczne Święta Bożego Narodzenia.



A jak tam Wasze stosiki? Co ostatnio udało się Wam upolować? :) 
Zapraszam do komentowania :)

Przy okazji chcę Was zaprosić do odwiedzenia profilu Fascynacji książką na Facebooku i Instagramie
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...