„Kolaborantka” Barbary Wysoczańskiej – miłość i manipulacje w ogniu okupacji

Kiedy dowiedziałam się o wydaniu kolejnej powieści Barbary Wysoczańskiej, wiedziałam, że koniecznie muszę ją przeczytać. To autorka znana z tworzenia postaci silnych kobiet-bohaterek. To też autorka, która wzbudza niesamowite emocje. Chociaż „Kolaborantka” osadzona jest w mrocznej, okupacyjnej rzeczywistości i tutaj potrafi sprawić, że szybciej zabije serce. Z różnych powodów...

Kiedy Stefania i Adam spotykają się po raz pierwszy, są jeszcze tylko cieniem tych, którymi mają się stać. Ona – młoda kobieta z dobrego domu, zagubiona w świecie konwenansów. On – idealista, kierujący się zasadami i honorem. Ich przypadkowe spotkanie kończy się zbyt szybko, ale odciska na nich piętno, które nie znika mimo upływu lat.

Powracają do siebie w zupełnie innej rzeczywistości. Stefania stała się Stellą von Ulfeldt – żoną austriackiego arystokraty, który wierzy w ideologię nazistowską. Adam zdobył międzynarodową renomę jako etnolog. Tym razem ich spotkanie przeradza się w namiętny romans, lecz historia znów nie pozwala im być razem.

Tuż przed wojną Stella wraca do Krakowa. W czasie okupacji prowadzi kawiarnię odebraną żydowskiej rodzinie, zbliżając się do niemieckich elit i podpisując volkslistę. Gdy do miasta przybywa Adam, dawni kochankowie znów stają naprzeciw siebie – po dwóch stronach moralnej przepaści.

Czy można ocalić miłość, gdy świat wokół płonie? Czy wybory podyktowane strachem i przetrwaniem można wybaczyć?

„Ekspozycja” Remigiusz Mróz

Należę do tych czytelników, którzy poznawali twórczość Remigiusza Mroza, zanim był jeszcze sławny. Niemniej, chociaż „Ekspozycja” miała swoją premierę blisko 10 lat temu, dopiero niedawno po nią sięgnęłam. Z tego, co wiem, seria z komisarzem Forstem przez jednych jest uwielbiana, a przez drugich znienawidzona. Do której grupy dołączyłam, po przeczytaniu pierwszego tomu?

Giewont, świt i cisza, którą brutalnie przerywa makabryczne odkrycie – na ramionach krzyża zawisa nagie ciało. Śladów niemal brak, odpowiedzi jeszcze mniej. Do prowadzenia sprawy oddelegowany zostaje komisarz Wiktor Forst – człowiek, który myślał, że widział już w życiu wszystko. Tamtego ranka na szczycie zrozumiał jednak, jak bardzo się mylił. Wraz z dociekliwą dziennikarką Olgą Szrebską podąża tropem, który poprowadzi ich w mroczne zakamarki historii, gdzie dawne winy domagają się rozrachunku, a tajemnice sprzed lat wciąż zbierają swoje żniwo.
Czasem, aby odkupić przeszłość, trzeba zmierzyć się z tym, co najgłębiej ukryte – nawet jeśli cena okaże się śmiertelnie wysoka.

„Dębowe Uroczysko” Joanna Tekieli

Są takie książki, o których mówi się, że są stereotypowe. Ot, takie tam obyczajówki. Nic nie wnoszą, co najwyżej dostarczą trochę rozrywki. Jednak, czy aby na pewno wszystkie powieści z gatunku literatury obyczajowej są takie same? Ostatnio miałam okazję przeczytać nową powieść pani Joanny Tekieli. To moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i przyznam już na dzień dobry, że...całkiem udane.

Nina jest kobietą po przejściach, która walczy z demonami przeszłości. Pewnego dnia postanawia postawić wszystko na jedną kartę. Jak mówi przysłowie “rzuca wszystko i wyjeżdża w Bieszczady”. Przypadek sprawia, że trafia do Dębowego Uroczyska. Kobieta nie jest przesądna, ale tym razem postanawia sprawdzić, dlaczego los pokierował ją akurat w to miejsce. Zaprzyjaźnia się z właścicielami pensjonatu i jednym z gości. Okazuje się, że każde z nich boryka się z pewnymi problemami. Czy będą w stanie wzajemnie sobie pomóc? Czy Nina wreszcie otworzy się przed światem i odkryje prawdę o sobie?

„Cena wolności” Barbara Wysoczańska

Niedawno miałam okazję przeczytać najnowszą powieść Barbary Wysoczańskiej, czyli „Cenę wolności”. Przyznaję bez bicia, że na początku spodziewałam się pewnego schematu. Nie liczyłam na nic przełomowego. Jak myślicie? Pomyliłam się i dałam się zaskoczyć?

Warszawa, początek XX wieku. Klara jest młodą feministką i aktywnie uczestniczy w życiu społecznym, a także walce o prawa kobiet. Buntuje się przeciwko wszechobecnym konwenansom i carskiemu reżimowi. Uczęszcza na zajęcia Latającego Uniwersytetu. Pisze artykuły dla gazety „Bluszcz”. Przyjaźni się z Jędrzejem - synem warszawskiego fabrykanta.

Jej życie diametralnie się zmienia, kiedy spotyka Aleksandra Kirsanova - rosyjskiego kapitana. Po pewnych tragicznych wydarzeniach Klara zostaje zmuszona zapłacić wysoką cenę za miłość, niezależność i bezpieczeństwo. Kobieta zaczyna rozumieć, że walka toczy się nie tylko o niepodległość Polski, ale też niepodległość serca i własnego zdania... 

„Lekarka nazistów” Anna Rybakiewicz - recenzja przedpremierowa

Też macie wrażenie, że ostatnio książki z motywem II wojny światowej pojawiają się jak grzyby po deszczu? Oczywiście, zawsze powtarzam, że warto sięgać po literaturę, która przybliża nam wydarzenia z tamtych czasów. Jednak, po którą powieść beletrystyczną o takiej tematyce sięgnąć? Która nie będzie zbytnio koloryzowała rzeczywistości? Czy do takich książek należy „Lekarka nazistów” Anny Rybakiewicz?

Rok 1941. Alicja Sambor jest chirurgiem. Pewnego dnia jej mąż zostaje rozstrzelany przez Gestapo, a ona z córką ucieka z Warszawy. Podczas ucieczki jest świadkiem wypadku, w którym zostaje ranny niemiecki żołnierz. Alicja, nie zwracając uwagi na to, kim jest ranny, udziela mu pomocy zgodnie z sumieniem. Nie wie, że tym samym na zawsze zwiąże swój los z komendantem Hizelem. Ratując ludzi niezależnie od narodowości i poglądów Alicja staje się wrogiem dla okolicznych mieszkańców i partyzantów. Jedyną osobą, która nie traktuje jej jak wroga, jest porucznik „Zając”. Z czasem kobieta stara się mu pomagać, jednocześnie nie mogąc zrezygnować z udzielania pomocy rannym Niemcom. Do tego wszystkiego nie daje jej spokoju komendant Hizel...

„Narzeczona nazisty” Barbara Wysoczańska

Kilka lat temu sięgnęłam po „Jeźdźca miedzianego” Paulliny Simons. Pokochałam tę powieść od pierwszych stron, zresztą tak samo drugi tom. Kiedy dowiedziałam się o debiucie Barbary Wysoczańskiej, nie mogłam przejść obok niego obojętnie. Trudna miłość, II wojna światowa... Czy „Narzeczona nazisty” spełniła moje oczekiwania i stała się godną konkurencją dla powieści Paulliny Simons?

Sierpień 1938 roku. Hanna Wolińska towarzyszy niemieckiej hrabinie Irene von Richter podczas jej pobytu w Gdańsku. Pewnego dnia dziewczyna poznaje Johanna von Richtera - wnuka swojej pracodawczyni. Między młodymi rodzi się uczucie, które niebawem będzie wystawione na ogromną próbę. Hania jako narzeczona niemieckiego hrabiego wkroczy prosto do paszczy lwa III Rzeszy, będąc jednocześnie werbowana do współpracy z polskimi władzami. Tymczasem Johann zostaje zmuszony do wstąpienia w szeregi Wehrmachtu. Czy miłość Hani i Johanna przetrwa tak trudną próbę?

"Behawiorysta" Remigiusz Mróz

Jestem na świeżo po przeczytaniu kolejnej książki autorstwa Remigiusza Mroza. Do tej pory byłam zachwycona wszystkimi jego powieściami, po które sięgnęłam. Jak było tym razem?

Zamachowiec barykaduje się w przedszkolu grożąc, że pozbawi życia zarówno wychowawców, jak i dzieci. Policja jest w zasadzie bezradna. Mężczyzna niczego nie oczekuje w zamian za zakładników. Nikt tak naprawdę nie wie, czego oczekuje. Wiadomo natomiast, że z wnętrza przedszkola jest prowadzona transmisja na żywo, którą każdy może oglądać w sieci. Służby proszą o pomoc specjalistę do spraw komunikacji niewerbalnej, Gerarda Edlinga. Okazuje się, że trafia on na godnego siebie przeciwnika w tej dziedzinie...

Wiem, że wiele osób uważa "Behawiorystę" za najlepsze działo autora, ale mimo wszystko, dla mnie mistrzostwem była i nadal jest trylogia "Parabellum". Wracając jednak do tej powieści. Przyznaję, jest to dla mnie coś nowego. Nie spotkałam się wcześniej z takimi bohaterami. Także to, ile informacji można wyciągnąć poprzez znajomość mowy ciała, to coś, z czym do tej pory nie miałam styczności. Z jednej strony, jeżeli ktoś potrafi czytać z czyichś ruchów, jak z otwartej księgi, zasługuje na ogromny podziw, ale z drugiej nieco przeraża.

Dużym plusem tej powieści jest to, że zaskakuje nas na każdym kroku. I chociaż momentami nie miałam problemu, żeby ją odłożyć na chwilę, sama nie umiem wyjaśnić, dlaczego, to zdarzały się fragmenty, przy czytaniu których robiłam wielkie oczy, a napięcie rosło z każdym kolejnym wersem. Na pewno nie można zarzucić tej historii tego, że jest banalna. Co to, to nie. Wszystko składa się w genialną całość i trudno tak naprawdę przewidzieć, co się wydarzy. A samo zakończenie? Cóż, takiego obrotu sprawy w ogóle się nie spodziewałam. Ta powieść ma w sobie coś, co wnika dogłębnie w czytelnika i nie pozwala pozostać obojętnym. Można powiedzieć, że poniekąd wzbudza swego rodzaju strach, niczym najlepszy horror. Niewątpliwie przyczynia się do tego ukazana tutaj ludzka natura, a szczególnie jej mroczna strona.

Podsumowując, "Behawiorysta" to szokująca, wywołująca dreszczyk emocji historia, która nie daje o sobie zapomnieć. Zachęca do refleksji. Często szokuje i napawa strachem. Świetna lektura dla czytelników o mocnych nerwach i oczywiście, pozycja obowiązkowa dla fanów autora (o ile jeszcze nie zapoznali się z tym tytułem).

Wydawnictwo Filia

tytuł: "Behawiorysta"  
autor: Remigiusz Mróz
wydawnictwo: Filia
data wydania: 2016
liczba stron: 496
okładka: miękka
źródło okładki

Post udostępniony przez Merry (@fascynacja_ksiazka) 15 Lip, 2017 o 3:18 PDT

"Przebudzenie. Łatwopalni II" Agnieszka Lingas- Łoniewska

autor: Agnieszka Lingas- Łoniewska
wydawnictwo: Filia
liczba stron: 282
moja ocena: 9/10

Agnieszka Lingas- Łoniewska to moja ulubiona pisarka. Przeczytam absolutnie wszystko, co napisze. Każda jej książka staje się moją ulubioną. Każdą z nich czytam w błyskawicznym tempie.

Poznajcie dalsze losy bohaterów "Łatwopalnych". Moniki, Jarka, Sylwii, Berniego i Grześka. Czy Monika wybaczy Jarkowi, czy też wróci do swojej dawnej miłości- Grześka? Czy Sylwia będzie próbowała ratować swoje małżeństwo? Czy Bernie w końcu znajdzie miłość swojego życia? O tym dowiecie się czytając "Przebudzenie".

Na początku przyznam było trochę zbyt sielankowo. Miłość tu, miłość tam. Wielkie uczucie, wszystko zbyt idealne. Jednak autorka nie pozwoliła nam się nudzić. Wprowadziła wątek sensacyjny, bardzo wciągający, który doskonale urozmaicił całą historię. Aczkolwiek mi najbardziej podobało się to, że został przypomniany mój ulubiony bohater z "Zakrętów losu" (również autorstwa Agnieszki Lingas- Łoniewskiej)- Lukas. Wspaniale było go ponownie "spotkać". Swoją obecnością ubarwił wiele momentów.

"Przebudzenie" to nie tylko historia o miłości. To także opowieść o wielkiej przyjaźni, a także relacjach między zupełnie skrajnymi osobowościami. Bardzo podobało mi się to, kiedy trójka mężczyzn o niebywale trudnych charakterach musiała (mimo swojej wzajemnej niechęci) współpracować, aby ocalić bezbronną kobietę. To było naprawdę niezłe.

Cóż, autorka pozostawia nas z pewnym znakiem zapytania. Cały czas się zastanawiam, jak się potoczą dalsze losy zarówno Berniego jak i Sylwii. Z jednej strony lubię taką niepewność, bo to zmusza to sięgnięcia po kolejną część przygód naszych bohaterów, ale z drugiej to jest bardzo frustrujące, bo bardzo mi zależało, aby obojgu udało się w końcu osiągnąć życiową równowagę.

Kolejna książka pani Agnieszki, która trafiła do mojego czytelniczego serca. Kolejna, która stała się moją ulubioną.

Wydawnictwo Filia

Wyzwania:

Zobacz również: | Łatwopalni | | Wybaczenie |

"Pensjonat Marzeń" Magdalena Witkiewicz

autor: Magdalena Witkiewicz
wydawnictwo: Filia
liczba stron: 256
moja ocena: 8/10

„Pensjonat Marzeń” to kontynuacja bestsellerowej „Szkoły Żon”. Czy książka również okazała się tak dobra, jak jej poprzedniczka? Ja już się o tym przekonałam.

Pamiętacie Julkę, Misię, Martę i Jadwigę? Każda z nich odkryła siebie na nowo właśnie dzięki cudownemu ośrodkowi zwanemu „Szkołą Żon”. Teraz poznajemy ich dalsze losy. Julka jest w szczęśliwym związku z Konradem. Są wyjątkowo dobraną parą. Jednak dziewczyna ostatnio coraz gorzej i słabiej się czuje… Misia pracuje w recepcji Szkoły Żon. Również przeżywa wielką miłość, którą dzieli z Jankiem. Mimo ogromnej radości, czegoś jej brakuje. Czuje, że powinna trochę pobyć sama ze sobą. Marta zabiera się za siebie. Chce być szczupła i atrakcyjna. Umawia się na wycieńczające treningi z Agnieszką- trenerką fitnessu. Z kolei Jadwiga, znana jako Jagoda, dalej egzystuje w związku ze swoim wiarołomnym mężem. Jednak w jej życiu zaczyna coś się zmieniać. Wszystko wskazuje na to, że na lepsze….

Co mogę powiedzieć o „Pensjonacie Marzeń”? Na pewno jest do dobry wybór, jeżeli chcemy przeczytać coś lekkiego, przyjemnego, takiego na typowe wyluzowanie. Można powiedzieć, że cała książka jest przepełniona szczęściem, miłością i samymi pozytywami. Dosłownie. W sumie, muszę przyznać, że poprzednia część bardziej mi się podobała. Tutaj czegoś mi zabrakło. Czytając, miałam wrażenie, że jest to wstęp do kolejnej części. 

Jest to moje trzecie spotkanie z twórczością Magdaleny Witkiewicz i powiem szczerze (a raczej napiszę), że podoba mi się jej styl. Lubię książki, które przekazują czytelnikowi pozytywną energię. Tutaj, już po raz trzeci, również ją odczułam. Co prawda, tak jak już wcześniej wspomniałam, czegoś mi zabrakło, jakieś większej akcji, czy chwili napięcia, ale mimo to uważam książkę za dobrą. 

Komu mogę ją polecić? Na pewno osobom, które przeczytały już „Szkołę Żon”. Myślę, że nie pożałujecie. Może jest trochę wyidealizowana i nieprawdopodobna, ale na pewno będzie się ją przyjemnie czytało. Polecam.

Wydawnictwo Filia

Wyzwania:

2014 rok z 52 książkami

"Czarny Książę" Katarzyna Michalak

autor: Katarzyna Michalak
wydawnictwo: Filia
liczba stron: 283
moja ocena: 10/10

Miałam już okazję zapoznać się z twórczością Katarzyny Michalak. Jej „Sklepik z Niespodzianką” bardzo mi się podobał. Jeszcze większym sentymentem darzę „Mistrza”, który decydowanie trafił na listę moich ulubionych książek. Teraz przyszedł czas na długo wyczekiwanego przeze mnie „Czarnego Księcia”.

Maksymilian Romanow- bogaty, nieziemsko przystojny magnat. Można powiedzieć, pan i władca Miasta. Jest bezwzględny. Budzi strach, respekt i wielkie pożądanie. Pewnego dnia jego oczom ukazuje się piękna Konstancja Lubowiecka- siostrzenica Klary Gott, damy, która nie jest darzona zbytnią sympatią na salonach. Od tego czasu jego myśli będzie zajmowała tylko ta prześliczna, niewinna istota. Czy połączy ich romantyczna miłość? Czy Maksymilian nie okaże się poszukiwanym od dłuższego czasu mordercą, który sieje strach w Mieście?

Książka mnie absolutnie zaszokowała. Przyznaję, że spodziewałam się gorącego romansu, a tu taka niespodzianka. Niesamowite napięcie. Szybka akcja i jej zwroty w najmniej oczekiwanym momencie. Lubię książki, które wzbudzają takie emocje. Trochę namiętności (może nawet więcej niż trochę), dużo sensacji, momenty mrożące krew w żyłach. To jest to coś, co nie pozwala oderwać się ani na chwilę od dobrej lektury. Taki jest właśnie „Czarny Książę” Katarzyny Michalak.

Pierwszy raz nie trafiłam z wytypowaniem bohatera odpowiedzialnego za popełnione zbrodnie. To duży plus. Myślę, że spokojnie można zaliczyć powieść do thrillerów i to tych lepszych. Dla takich tytułów warto czytać książki. Co tu dużo mówić.. świetna autorka, świetny styl, świetna akcja. Polecam!

Wydawnictwo Filia

Wyzwania: